Aşkınla dönen bir zerreyim ben...

26/11/2008 - Gözlerin Bir Sema ki


Gözlerin bir sema ki bulutlu, sanki ruhunu, bu gökyüzünün günesini görmeye engel olan bulutlar kapamis; seni sadece uzaktan görürken zindanlarda titreyenlerin hasretle gökyüzünü hep günesli düsünmeleri gibi gözlerini ruhsuz düsünemezdim. Söyle niçin onu sakladin, ruhunu neden sakladin?

Bir karanfildeki o mahzun, suh tebessüm, o yakinisla, o yayilan kokuyla nemli tebessüm, iste tebessümün... O kadar ki dudaklarin bir karanfildir denilir. Fakat o masum tebessüm bir çig tanecigi gibi piriltili ve titrek degil, hep bulut, tebessümünde, bakislarinda hep bulut!

Evet, bütün bulut, hep bulutsun; bu gözlerin, bu dudaklarin arkasinda beni mutlu yahut mutsuz edecek bir hayat felsefesi oldugunu düsündükçe "âh görsem..." diyorum, "bu gözlerin günesini görsem de gerekirse hattâ ölsem.." diyorum; beni sevdigini, hiç olmazsa sevmek istedigini görsem, bilsem ki beni istiyorsun, bunu bilmek o kadar feci olsa ki ölsem...

Fakat hep bulut, bütün bulutsun; tebessümünde, bakislarinda bütün bulut! Niçin hep bulut, niçin hep gölgesin? Yoksa ruhun da mi hep gölgeli?
Yorum yaz!

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Aşkınla dönen bir zerreyim ben...

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
e-posta
firaset
menzil

Arkadaşlarım

rumuzsehadet
zahide
serdar kaya
Blogcu Yardım
abdussametkandemir
kitabooku
Yeni ırmak blogcu
cansofi
gullerinkalbi2
maria25
hakkdostu
izzetozturk63